ایمپلنت دندانی

ایمپلنت دندانی

ایمپلنتولوژی (علم دندانپزشکی کاشت ایمپلنت دندان) بعد از علم جراحی دهان و دندان، جزء قدیمی‌ترین روش‌های دندان پزشکی است. استفاده از ایمپلنت‌هایی به فرم ریشه‌ای قدمتی ۱۰۰۰ ساله دارند.

۴۰۰۰ سال پیش در چین باستان از بامبو برای جایگزینی دندان از دست رفته و ۲۰۰۰ سال پیش در مصر باستان از فلزات گران بها برای این منظور استفاده می‌کرده‌اند و در بعضی از مومیایی‌های یافت شده در مصر دندان پیوند شدهٔ انسان یافت شده‌است که خود گواهی برای قدمت استفاده از ایمپلنت‌های دندانی از سالیان دور می‌باشد.

در سال ۱۹۵۲ میلادی، جراح ارتوپدی سوئدی به نام برانمارک که علاقه‌مند به ترمیم و بازسازی استخوان بود، طی تحقیقاتی روی استخوان ران خرگوش، متوجه رشد استخوان در اطراف فلز تیتانیوم گردید.

برانمارک تحقیقات خود را بر روی انسان و حیوان ادامه داد و توانست بعد از انجام آزمایش‌ها زیادی این ویژگی خوب و مفید فلز تیتانیوم را ثابت کند.
اگر چه برانمارک اول روی استخوان ران کار می‌کرد، اما در ادامه تصمیم گرفت که بر روی دهان، مطالعاتش را ادامه دهد زیرا دسترسی بیشتر و نیاز بیشتری را در این بخش احساس می‌کرد. برانمارک در سال ۱۹۶۵ میلادی اولین ایمپلنت دندانی را در دهان یک داوطلب قرار داد.

ایمپلنت دندانی جایگزین ریشه‌های دندان می‌شود. ایمپلنت‌ها یک پایه قوی برای دندان دائمی (ثابت) یا قابل جابجایی ایجاد می‌کنند که با دندان های طبیعی شما سازگاری دارند.

ایمپلنت دندان از جنس تیتانیوم خالص است که با بدن انسان سازگاری دارد. شکل آن به صورت میله باریکی است که درون استخوان فک قرار داده می‌شود.

گفته می‌شود که امروزه ایمپلنت دندان بهترین جایگزین برای دندان‌های از دست رفته است. نکته قابل توجه در مورد آن این است که اگر پس از قرار گرفتن در فک به طور صحیح از آن نگهداری شود، ماندگاری بسیار بالایی خواهد داشت.

علیرغم پیشرفت در زمینه مراقبت از دندان، میلیون‌ها ایرانی از دندان درد رنج می‌برند، که عمدتا به علت پوسیدگی دندان، بیماری پریودنتال یا آسیب است. برای سال ها، تنها گزینه‌های درمان در دسترس افرادی که دندان‌هایشان را از دست داده بودند، استفاده از پل‌ها و پروتزهای دندان بود. اما امروزه، ایمپلنت دندان در دسترس هستند.

چه چیزی بعضی از مواد ایمپلنت دندانی را بهتر از مواد دیگر می‌کند؟

تیتانیوم و زیرکونیا دو ماده اولیه کاشت دندان هستند. هر یک از این دو ماده ایمپلنت دندانی ویژگی‌های منحصر به فرد خود را دارند.
به عنوان مثال، تیتانیوم آزمایش شده است و در هر دو روش پزشکی و دندانپزشکی میزان موفقیت بالایی را نشان می‌دهد.

تطبیق پذیری آن، آن را از زیرکونیا جدا می‌کند. تیتانیوم به عنوان یک فلز اولین انتخاب در همه اشکال کاشت استخوان و صفحه است. میلیون‌ها بیمار از مزایای تیتانیوم استفاده کرده‌اند.

در زیر دلایلی وجود دارد که تیتانیوم بهتر از زیرکونیا به عنوان مؤثرترین مواد ایمپلنت دندانی در تاریخ است:

  • مواد کاشت دندان تیتانیوم و طرح‌های آن را می‌توان در یک سیستم دو تکه تولید کرد.. مورد دیگر پستی است که از طریق جراحی در استخوان کاشته می‌شود. زیرکونیا این توانایی را ندارد. درعوض‌، به صورت یک قطعه واحد تولید می‌شود.
  • تیتانیوم بهترین ماده ایمپلنت است زیرا زیست سازگار است. همچنین می‌تواند با استخوان انسان متصل شود.
  • سیستم دو تکه امکان کاشت قابل تنظیم را فراهم می‌آورد که کمبودهای استخوانی را برطرف می‌کند. این بدان معناست که شما هنوز هم می‌توانید یک لبخند دلپذیر داشته باشید حتی اگر دچار ریزش استخوان شوید.

با این حال، مواد کاشت دندانه زیرکونیا هر دو پست و اباتمنت را در ساخت یک واحد ترکیب می‌کنند. این باعث کاهش ترس از باکتری‌های مخفی و موثر بر لثه می‌شود.

با وجود این مزیت خوب، مواد کاشت دندانه زیرکونیا و طرح‌های سرامیکی آنها هنوز به طور کامل شناسایی نشده است. به این دلیل که مدت زیادی مورد استفاده نبوده است. بنابراین، بر خلاف مواد کاشت دندان تیتانیوم، هنوز هیچ آزمایشی را طی نکرده است.

ایمپلنت دندان و انواع خدمات جراحی زیبایی توسط دکتر رضا امیرزرگر متخصص زیبایی و فک و صورت در تهران

انواع ایمپلنت و تکنیک‌های استفاده از آنها

ایمپلنت دندان در سایزها، طول‌ها و انواع مختلفی وجود دارد. دکتر متخصص، با توجه به موقعیت دندان‌ها تصمیم می‌گیرد که کدام نوع از ایمپلنت برای بیمار مناسب می‌باشد.

دندانپزشک یک پیچ مخصوص ایمپلنت را در لثه بیمار قرار داده و سپس دندان مصنوعی را روی آن می‌گذارد که می‌توانید آنها را همانند دندان‌های طبیعی مسواک بزنید. این درمان ممکن است مقداری سخت باشد. نوع ایمپلنت دندان هر فردی با فرد دیگر متفاوت است. در ادامه به دو روش اصلی از انواع ایمپلنت اشاره می‌کنیم:

ایمپلنت دندان و انواع خدمات جراحی زیبایی توسط دکتر رضا امیرزرگر متخصص زیبایی و فک و صورت در تهران

  • ایمپلنت‌های اندواستیل: اندواستیل یکی از رایج ترین نوع ایمپلنت می‌باشد و اغلب برای عمل‌های دو مرحله‌ای استفاده می‌شود. آنها به شکل پیچ‌های کوچکی هستند و معمولا از تیتانیوم ساخته می‌شوند. این نوع ایمپلنت در داخل استخوان فک قرار می‌گیرد، سپس دندان‌های مصنوعی روی این ایمپلنت‌ها قرار می‌گیرند.
  • ایمپلنت‌های ساب پریواستیل: این نوع ایمپلنت معمولا به جای اینکه مستقیما داخل استخوان قرار بگیرد روی استخوان فک و زیر لثه قرار می‌گیرد و مقداری از آن بیرون از بافت لثه باقی می‌ماند تا بتواند دندان را نگه دارد.

به طور کلی این روش برای بیمارانی که استخوان فک سالم و مقاومی ندارند و نمی‌توانند یک پیوند استخوانی جدید را انجام دهند، مناسب است. ایمپلنت‌های ساب پریواستیل اغلب برای جراحی‌های یک مرحله‌ای استفاده می‌شوند. همچنین، از این روش برای کسانی که می‌خواهند یک دست دندان مصنوعی کامل داشته باشند بیشتر از روش‌های دیگر ایمپلنت استفاده می‌شود.

  • ایمپلنت یک مرحله‌ای: در ایمپلنت تک مرحله‌ای، بعد از قرار گرفتن قطعه ایمپلنت داخل استخوان فک مقداری از آن از بافت لثه بیرون می‌ماند و پس از بهبودی کامل دیگر نیازی به جراحی مجدد برای گذاشتن تاج دندان روی آنها نیست، یعنی ایمپلنت و اباتمنت (واسطه‌ای برای نصب دندان پرتزی یا همان تاج دندان بر روی فیکسچر) در یک مرحله نصب می‌شوند.

از معایب این روش می‌توان به آسیب پذیر بودن آن نسبت به نیروهای داخلی اشاره کرد، بنابراین باید به درستی و احتیاط انجام شود تا مشکل و اختلالی در فرآیند درمان و بهبود ایجاد نکند.

  • ایمپلنت دو مرحله‌ای: در این روش که رایج‌ترین نوع ایمپلنت است، ایمپلنت داخل استخوان فک و زیر بافت لثه قرار می‌گیرد، سپس بافت لثه را به وسیله بخیه مسدود می‌کنند تا از فشار وارده هنگام بهبود و التیام نواحی اطراف استخوان فک جلوگیری کنند. پس از اتمام دوره بهبودی جراحی اول، جراحی دوم انجام می‌شود تا اتصال تاج دندان و ایمپلنت صورت بگیرد.

ایمپلنت دندان چگونه انجام می‌شود ؟

جراحی ایمپلنت در چندین مرحله‌ی جداگانه‌ای صورت می‌گیرد که در ادامه به طور مفصل به آن اشاره کرده‌ایم:

در اولین مرحله دندانپزشک اقداماتی را انجام می‌دهد که سبب بی‌حس شدن فک بیمار می‌شود برای این منظور مسکن و یا ضد درد استفاده می‌شود، در برخی از مواقع نیز بنا به درخواست بیمار ممکن است از آرام بخش‌های مختلف استفاده کند.

دو روش جداگانه برای بی‌حس کردن دندان‌های موجود است:

  1. استفاده از داروهای تزریقی
  2. تزریق مواد بی‌حس کننده به داخل رگ

بعد از انجام فرایند بی‌حسی به طور کامل، بر روی لثه‌ی بیمار شکافی ایجاد می‌شود که این شکاف ما را به استخوان فک متصل می‌کند. در مرحله‌ی بعدی سوراخی در استخوان فک ایجاد می‌شود و ایمپلنت در آن تعبیه می‌گردد.

حال زمان عکس برداری و استفاده از نتایج رادیولوژی است که به پزشک کمک می‌کند بتواند تشخیص دهد که آیا ایمپلنت در جای خود صحیح قرار گرفته است یا نه؟

بعد از اطمینان کامل لثه‌ی شکافته شده را بخیه می‌زند و منتظر می‌ماند استخوان سازی شروع شود در طول این مدت معمولا از دندان مصنوعی استفاده می‌شود که دهان عاری از دندان نباشد و زیبایی خود را درطول دوره درمان هم حفظ کند.

بعد از گذشت چندین ماه دوباره شکافی در لثه ایجاد می شود و به ایمپلنت دسترسی پیدا می گردد . این بار پیچ موجود بر روی ایمپلنت برداشته شده و از پوشش فلزی به جای آن استفاده می شود . حال زمان آن رسیده است که دوره ی درمانی با روش صحیح پیموده گردد.

در مرحله ی نهایی نیز که بعد از دو و سه هفته از مرحله‌ی قبلی می‌باشد. فرایند جایگزین سازی است که با استفاده ازپروتز یا روکش دندان به اتمام می‌رسد.

  • جراحی ایمپلنت به روش دو مرحله‌ای

این روش نیازمند دو پروسه جراحی می‌باشد:

  1. پروسه اول جراحی: بدنه ایمپلنت فیکسچر در داخل استخوان کار گذاشته می‌شود و بطور کامل توسط فلپ (موکوپریوستال) که از قبل زده شده بود پوشیده می‌شود به اصطلاح کلی ایمپلنت در مرحله اول در زیر بافت نرم مدفون می‌گردد.
  2. پروسه دوم جراحی: در این مرحله Cover screw را که در مرحله اول بروی فیکسچر بسته شده بود و توسط فلپ پوشیده شده بود مجددا با زدن فلپ کاور خارج می‌کنیم و Healing abutment قرار داده و فلپ را اطراف Healing abutment بخیه می‌زنیم.

مزایای این روش این است که پروسه ترمیم استخوان بدون حضور هیچ نیرویی بر بدنه ایمپلنت تا زمان انجام ترمیم شکل می‌گیرد.

  • جراحی ایمپلنت به روش تک مرحله‌ای

این روش فقط نیازمند یک مرحله جراحی می‌باشد.
همانند روش دو مرحله‌ای کنار زدن فلپ دید و دسترسی کافی و مستقیم به استخوان فراهم می‌گردد. در این روش Perimucosal Extention element PME کمی بالاتر از کرست استخوان قرار داده می‌شود.

مزیت‌ها نسبت به جراحی دو مرحله‌ای:

  1. بالغ شدن بافت نرم همزمان با بافت سخت
  2. عدم نیاز به جراحی مرحله دوم
  • جراحی ایمپلنت به روش تک مرحله‌ای مستقیم (بدون فلپ)

در این روش بافت نرم کرستال کنار زده نمی‌شود ولی به جای آن استوانه‌هایی از بافت کراتینیزه به اندازه قطر Crest modyle ایمپلنت از روی استخوان کرستال برداشته می‌شود بنابراین در این روش نیازی به بخیه نیست.

اما یکی از مهمترین عیب و مشکل این روش، عدم توانایی جراح در تخمین حجم استخوان قبل از استئوتومی یا هنگام جایگذاری ایمپلنت می‌باشد.

پس امری بدیهی به نظر می‌رسد که جراح فقط زمانی که بیمار عرض استخوان بیشتر از 8 میلی متر و لثه کراتینیزه کافی را دارا می‌باشد مجاز به استفاده از این روش است.

بیشتر ببینید: ویدیو جراحی ایمپلینت دندان

خلاصه و مروری بر جراحی ایمپلنت

جراحی ایمپلنت دندانی را می‌تواند تحت بی‌حسی موضعی یا بی‌حسی بلاک انجام پذیرد و در جراحی‌های وسیع ایمپلنت نیاز به بی‌هوشی کلی می‌باشد. سطح پوست اطراف دهان و لب بیمار باید قبل از شروع جراحی توسط بتادین ضد عفونی شده و بیمار به مدت 2 دقیقه دهان خود را با دهان شویه کلروهگزدین بشوید.

برای بیمارانی که دارای اضطراب و نگرانی شدیدی هستند، استفاده از پروتکل ضد اضطراب جراحی الزامی بوده و می‌توان از Benzodiazepine 5mg در شب قبل از جراحی و یک ساعت قبل از عمل استفاده نمود. همچنین در بیمارانی که نیاز به پروفیلاکسی آنتی بیوتیک دارند قبل از جراحی‌های ایمپلنت می‌بایست بر طبق پروتکل استاندارد، پروفیلاکسی آنتی بیوتیک انجام پذیرد.

ایمپلنت برای چه کسانی مناسب نیست و ناموفق خواهد بود

  • در صورتی که سابقه انجام شیمی درمانی یا رادیوتراپی را دارید یا اینکه در حال حاضر این درمان‌ها را انجام می‌دهید، باید بدانید که احتمال موفقیت درمان کمتری دارید.
  • موارد خاص پزشکی مانند ابتلا به پوکی استخوان و بیماری‌های مانند آن هنوز اطمینانی حاصل نشده است و تاثیر آن در کارکرد و ماندگاری آن مشخص نیست.
  • برای انجام این جراحی سلامت لثه فرد مراجعه کننده بسیار مهم است و علاوه بر آن باید استخوان‌های فک قدرت و انسجام کافی برای نگهداری آن را داشته باشند.
  • در بسیاری از موارد اگر متقاضی از دخانیاتی مانند سیگار استفاده کند، دندانپزشک از درمان خودداری می‌کند، زیرا استفاده از این مواد حتی سیگار باعث کاهش امکان موفقیت درمان می‌شود.
  • در صورتی که بخواهید تمام دندان‌ها را به روش کاشت دندان جایگزین کنید، در فک بالا به شش تا هشت و در فک پایین به چهار تا شش ایمپلنت نیاز خواهید داشت.
  • در صورت استفاده از داروهایی که در آنها از مشتقات بیس فسفونات استفاده شده است، توصیه می‌شود که از این درمان استفاده نکنید.

رعایت بهداشت عمومی دهان و دندان در بالا بردن عمر ایمپلنت تاثیر بسیاری دارد. ایمپلنت‌ها طرح لبخند را بهبود بسیاری می‌بخشند.

زمان لازم برای جوش خوردن ایمپلنت دندانی:

  • فک پایین سه ماه
  • فک بالا پنج ماه

این یک قانون کلی است که می‌تواند در شرایط مختلف متفاوت باشد مثلا اگر در فک بالا لیفت سینوس انجام شده باشد بهتر است یک تا دو ماه بیشتر فرصت داده شود تا استخوان جدید به تراکم بیشتری برسد.
از دیگر مواردی که ممکن است نیاز به مدت زمان بیشتری باشد انواع گرافت استخوانی و یا اسپیلیت کردن استخوان می‌باشد.

همچنین در شرایطی که استخوان تراکم کمتری داشته باشد باید زمان بیشتری لحاظ شود تا تراکم استخوان به حد مطلوب برسد و در شرایط ایده‌آل استخوانی میتوان از مدت انتظار کم کرد این وقتی است که طول و عرض ایمپلنت دندانی کاشته شده ایده‌آل برای دندان جایگزین باشد.

سن مناسب برای ایمپلنت کردن:

باید تا سن 18 سالگی صبر کرد تا اسکلت صورت شکل کامل خود را پیدا کند در غیر این صورت ممکن است در آینده به خاطر رشد فک و صورت ایمپلنت دندانی کوتاه تر به نظر برسد.

در بعضی موارد مثلا اگر چند ایمپلنت دندانی در یک ناحیه کاشته شده باشد و پروتزی به شکل بریج روی ایمپلنت‌ها نصب شده باشد مقاومت بریج مانع از رشد اسکلتال در آن ناحیه می‌شود و بنابر این بیمار دچار دفرمتی صورت می‌شود ولی پس از سن 18 سالگی هیچ محدودیتی وجود ندارد و تا هر سنی میتوان ایمپلنت دندانی انجام داد.

در سنین پایین تر برای تک دندان می‌شود ایمپلنت دندانی انجام داد ولی باید پروتز ایمپلنت دندانی بعد از 18 سالگی تعویض شود تا اندازه آن با دندان‌های مجاور تناسب داشته باشد.

در صورتی که ایمپلنت‌ها با طرح‌ها و قطرها و زوایای مختلف از هم کاشته شوند، بهتر است که با روکش آنی به یکدیگر متصل شوند و به صورت گروهی روکش شوند تا اینکه تک تک و به طور مجزا روکش شوند به این دلیل که می‌توانند در تحمل فشارهای جویدن به کمک هم بیایند.

آیا ایمپلنت پس میزند؟

خیر، ایمپلنت دندانی بر خلاف انواع دیگر پیوندها (قلب ،کلیه، ریه و…) پس نمیزند چرا که تیتانیوم فلزی است که با محیط بدن کاملا سازگار است. اما علل از دست دادن ایمپلنت شامل عواملی است همچون:

  • جراحی نامناسب
  • تروما (آسیب و ضربه) به ایمپلنت دندانی بلافاصله بعد از جراحی
  • پروتز نامناسب و عدم پخش صحیح نیرو
  • از همه مهمتر، عدم رعایت بهداشت دهان توسط بیمار

ایمپلنت دندان بدون جراحی

کاشت ایمپلنت بدون جراحی به این صورت است که با استفاده از تصاویر اسکن دهان و CBCT، فک بیمار در نرم افزار شبیه سازی می‌شود و مناسب‌ترین موقعیت کاشت ایمپلنت با اطلاع از نوع فک بیمار و محل سینوس و عصب معین می‌شود و این طرح به وسیله جراح لثه تایید می‌شود.

سپس قطعه‌ای طراحی می‌شود که در واقع راهنما یا نویگیشن جراحی است. این قطعه طبق تصاویر CBCT طراحی شده و مکان‌هایی‌که نیاز به کاشت ایمپلنت و دریل کردن دارند در آن مشخص هستند. نویگیشن داخل دهان بیمار فیکس می‌شود و پزشک جراحی را شروع می‌کند.

در این روش محل قرار گیری ایمپلنت با دقت بالا به اندازه قطر ایمپلنت پانچ می‌شود و از همان ناحیه ایمپلنت دندان قرار داده می‌شود. به این روش که اصطلاحا کاشت ایمپلنت بدون برش لثه گفته می‌شود، جراح باید از وضعیت آناتومیک استخوان زیر اطلاع کافی داشته باشد و به همین دلیل انجام CBCT ضروری است.

ویژگی‌های این روش برای دندانپزشکان و بیماران راحت بودن قبل و بعد از جراحی بیمار و کم شدن صدای دستگاه ایمپلنت و کاهش مراقبت‌های پس از جراحی است، چرا که لثه برش داده نمی‌شود و بخیه‌ای زده نمی‌شود. همچنین کاشت ایمپلنت و نصب روکش در یک جلسه انجام می‌شود پس تعداد جلسات مراجعه کمتر می‌شود.

مزایای کاشت ایمپلنت بدون جراحی

  • کاهش زمان جراحی
  • کاهش میزان درد بعد از کاشت ایمپلنت
  • کاهش مقدار تورم پس از کاشت ایمپلنت
  • روشی منحصر بفرد برای بیماران دیابتی
  • مناسب ترین روش برای کسانی که سریعا به روکش احتیاج دارند

عوامل موثر در موفقیت ایمپلنت بدون جراحی

ایمپلنت‌هایی که کیفیت بالایی دارند و از برندهای مطرح دنیا هستند مجوز استفاده در اروپا و آمریکا را دارند و دارای نشان FDA و CE می‌شود.

اگر میزان استخوان برای کاشت ایمپلنت مناسب باشد یا استخوان در اطراف ایمپلنت به صورت صحیح قرار داده شود و نیروهای مخرب به آن وارد نگردد، کاشت ایمپلنت با موفقیت همراه خواهد بود.

مزایای ایمپلنت دندانی

در عین گران بودن درمان، مزایایی همچون راحتی، مقاومت بالا، کاربردی بودن، بازگرداندن توانایی جویدن طبیعی و زیبایی فوق العاده، باعث می‌شود تا رضایت خاطر بیماران نسبت به بریج‌های ثابت یا پرتز متحرک بیشتر شود. در صورت رعایت کامل بهداشت، این دندان‌ها دائمی (Lifetime) خواهند بود.

با درمان ایمپلنت، دندان‌های دیگر قربانی جایگزینی دندان از دست رفته نمی‌شوند.

پایه ایمپلنت مانند ریشه دندان داخل استخوان قرار گرفته و استخوان فک به دلیل ساپورت توسط ایمپلنت تحلیل نمی‌رود. بنابراین فرم صورت، کمتر دستخوش تغییرات ناشی از از دست دادن دندان می‌شود.

به طور معمول طول عمر ایمپلنت دندان از سایر درمان‌های جایگزین طولانی‌تر است و در صورت از دست رفتن ایمپلنت، امکان جایگزینی مجدد وجود دارد.

مضرات، معایب، مشکلات و عوارض ایمپلنت دندانی

  • از جمله معایب و مشکلات ایمپلنت قیمت آن است. هزینه ایمپلنت دندان نسبت به سایر درمان‌ها برای جایگزین کردن دندان مانند پروتز ثابت یا پرتز متحرک بیشتر است. هزینه ایمپلنت یک دندان بسته به نوع برند مورد استفاده، از چهار میلیون تا شش میلیون تومان در فروردین ماه سال 99 است.
  • علاوه بر قیمت ایمپلنت دندان، زمانبر بودن درمان ایمپلنت نیز از معایب دیگر ایمپلنت‌های دندانی است. زمانی حداقل بین ۴ تا ۹ ماه برای این درمان لازم است.
  • از جمله مضرات ایمپلنت این است که یک جراحی بوده و ریسک‌های مربوط به جراحی را نیز دارد. از جمله این ریسک‌ها می‌توان به احتمال عفونت و شکست درمان یا از دست رفتن ایمپلنت دندان اشاره کرد که در این مورد نیاز به جایگزینی مجدد آن است.
  • ایمپلنت نیازمند معاینات دوره ای توسط دندانپزشک است.

پس از کاشت قطعه ایمپلنت موارد زیر را در نظر بگیرید:

  • 3 تا 7 روز پس از کاشت ایمپلنت دندانی، از مصرف قهوه، سیگار و مشروبات الکی خودداری کنید.
  • تمام داروهای تجویز شده توسط دندانپزشک را به موقع مصرف کنید.
  • تا حداقل یک روز بعد از عمل ناحیه کاشت را مسواک نزنید.
  • حداقل تا 8 ساعت بعد عمل سعی کنید دهان خود را شستشو ندهید.
  • به صورت مرتب از دهانشویه‌های استفاده کنید.
  • برای جلوگیری از تشدید خونریزی هرگز آب دهان خود را تف نکنید.

نظر خود را اضافه کنید

    با استفاده از این فرم شما با ذخیره سازی و مدیریت داده های خود توسط این وب سایت موافقت می کنید.